|
13 Ocak 2007 CUMARTESİ
|
Resmî
Gazete
|
Sayı :
26402
|
|
KANUN
|
FİKİR
VE SANAT ESERLERİ KANUNU, SEYAHAT ACENTALARI VE SEYAHAT
ACENTALARI BİRLİĞİ
KANUNU İLE TURİZMİ TEŞVİK KANUNU VE BAZI
KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK
YAPILMASINA DAİR KANUN
Kanun No. 5571
Kabul Tarihi : 28/12/2006
MADDE 1 - 4/7/1934 tarihli ve
2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanununun 8 inci
maddesine aşağıdaki bent eklenmiştir.
-F) Her türlü denize elverişli
araçlarla günübirlik tur düzenleyen veya her türlü mal ve
hizmet satanlardan, müşteriye faaliyetlerini duyururken veya müşteri
kabul ederken çevreyi veya müşteriyi rahatsız edecek yöntemler
kullananlar,-
MADDE 2 - 5/12/1951 tarihli ve
5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununun 44 üncü
maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan
amacıyla, ibaresinden sonra gelmek üzere sadece süreli yayınlar
basan yerler dışında, ibaresi eklenmiştir.
MADDE 3 - 5846 sayılı Kanuna
aşağıdaki ek madde eklenmiştir.
-İkramiye
EK MADDE 12 - Bu Kanunun 81
inci maddesine aykırı olarak çoğaltılan nüsha ve yayınların
yakalanması halinde, bu Kanun hükümleri ve ilgili diğer
mevzuat hükümleri çerçevesinde suça konu olan materyalleri
yakalama işlemine fiilen katılan, önleme, izleme ve soruşturmakla
görevli olan denetim komisyonu başkan ve üyelerinden kamu görevlisi
olanlara ikramiye ödenir.
Bir denetim faaliyeti çerçevesinde
yapılan el koymalar neticesinde denetim komisyonu başkan ve üyelerine
verilebilecek ikramiyenin toplam tutarı, ellibin gösterge
rakamının memur aylık katsayısı ile çarpımı sonucu
bulunacak tutarı geçemez. İkramiye tutarı ilgililere eşit
olarak paylaştırılır. Bir kişiye ödenecek ikramiyenin yıllık
toplam tutarı kırkbin gösterge rakamının memur aylık
katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarı geçemez.
Ödenecek ikramiyenin yüzde
ellisi, nüsha ve yayınlar sahipsiz yakalanmışsa mahkemesince
verilecek olan müsadere kararını, sahipli yakalanmış ise
kamu davası açılmasını, kalan yüzde ellisi ise müsadereye
veya mahkûmiyete ilişkin hükmün kesinleşmesini takip eden
bir ay içinde Bakanlık bütçesinin ilgili tertibinden ödenir.
Bu Kanunun 81 inci maddesinin
yedinci fıkrası ile satış yapılması yasaklanmış olan
yerlerde satılan yasal nüshalara el konulması halinde
ikramiye ödenmez.
Bu maddeye göre ödenecek
ikramiyelerden herhangi bir vergi ve kesinti yapılmaz.
Denetim komisyonlarının oluşumu
ve çalışma esasları ile ödenecek ikramiyenin hesabında el
konulan materyalin niteliği ve miktarı dikkate alınarak
belirlenecek göstergeler ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin
diğer usûl ve esaslar İçişleri Bakanlığı ve Maliye
Bakanlığının uygun görüşü alınarak Bakanlık tarafından
çıkarılacak yönetmelik ile düzenlenir.-
MADDE 4 - 14/9/1972 tarihli ve
1618 sayılı Seyahat Acentaları ve Seyahat Acentaları Birliği
Kanununun l inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
-MADDE 1 - Bu Kanunun
uygulanmasında;
a) Bakanlık: Kültür ve
Turizm Bakanlığını,
b) Birlik: Seyahat Acentaları
Birliğini,
c) İşletme belgesi: Bakanlıkça
verilen seyahat acentası belgesini,
ç) Paket tur: 4077 sayılı Tüketicinin
Korunması Hakkında Kanunda tanımlanan paket turu,
d) Tur: Türkiye-nin tarihi, doğal,
kültürel, turistik değerlerinden en az birini tanıtma ve ulaştırmayı
birlikte kapsayan, bu hizmetlerin dahil olduğu tek bir fiyatla
satılan veya satış taahhüdü yapılan ve hizmeti yirmidört
saatten kısa bir süreyi kapsayan ticarî faaliyeti,
e) Seyahat acentası: Kâr amacı
ile turistlere turizm ile ilgili bilgiler vermeye, paket turları
ve turları oluşturmaya, turizm amaçlı konaklama, ulaştırma,
gezi, spor ve eğlence hizmetlerini görmeye yetkili olan, oluşturduğu
ürünü kendi veya diğer seyahat acentaları vasıtası ile
pazarlayabilen ticarî kuruluşu,
f) Rehber: Bakanlıkça verilen
rehber belgesini haiz kişiyi,
ifade eder.-
MADDE 5 - 1618 sayılı Kanunun
4 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
-MADDE 4 - Türkiye-de seyahat
acentalığı faaliyeti göstermek için Bakanlıktan işletme
belgesi almak zorunludur.
İşletme belgesi almak
isteyenlerin başvurularına ilişkin usûl ve esaslar yönetmelikle
belirlenir.
İşletme belgeleri bir işletmeye
mahsus olmak üzere tüzel kişilere verilir. İşletme
belgeleri devredilemez.
Yurt dışında ve/veya yurt içinde
yolcu taşımacılığı yapan otobüs işletmelerinin
hizmetleri nakliyecilik hizmeti niteliğinde olup, bu Kanun hükümlerine
tâbi değildir.
Seyahat acentaları, işletme
belgesi almak sureti ile seyahat acentalığı faaliyeti
yapabilirler. 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümleri
saklıdır.-
MADDE 6 - 1618 sayılı Kanunun
10 uncu maddesi başlığıyla birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
-Seyahat acentalarının yükümlülükleri
MADDE 10 - Seyahat acentaları
aşağıdaki hususlara uymak zorundadır:
a) Turlarda veya sadece tek bir
otelde konaklamayı ve konaklanacak otele ulaşımı içerenler
hariç olmak üzere paket turlarda; paket tur veya tur başına
kırkbeş kişiye kadar en az bir rehber bulundurmak; tek araç
kapasitesi kırkbeş kişiyi aşan araçlarda bir rehber
bulundurmak; turistlere, rehberler dışında herhangi bir kimse
vasıtasıyla Türkiye-nin tarihi, doğası, kültürü ve
turizmi ile ilgili rehberlik faaliyeti niteliğinde bilgi
vermemek.
b) Müşteriyi aldatıcı, kamu
güvenini sarsıcı ve ülke turizmini baltalayıcı davranışlarda
bulunmamak.
c) Sunulan tüm hizmetlere ilişkin
detaylı program ve bilgiler ile paket tur programının hangi
sigorta şirketi tarafından sigortalandığını gösteren sözleşmenin
bir nüshasını tüketiciye vermek.
ç) Diğer seyahat acentaları
ile birlikte müteselsilen sorumlu olarak düzenleyecekleri
faaliyetlere ve aracılık hizmetlerine ilişkin yükümlülüklerini
yerine getirmek.
d) Şubeleri de dahil olmak üzere
adres değişikliklerini değişiklik yapılmadan en az on gün
önce Bakanlığa bildirmek.
e) Müşterileri ile
biletlerini satacakları ulaştırma müesseselerine sunacakları
hizmetler ve sigorta limiti kapsamındaki yükümlülükler hariç
olmak üzere tüm seyahat acentalığı işlemlerinden doğacak
yükümlülüklerini yerine getirmek, karşılığı olmak ve bu
yükümlülüklerin yerine getirilmemesi halinde Bakanlıkça
paraya çevrilerek ilgililere ödeme yapılmak üzere seyahat
acentasının grubuna göre asgari beşbin Yeni Türk Lirası
azami otuzbin Yeni Türk Lirası arasında Bakanlıkça
belirlenecek teminatı, 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 34
üncü maddesinde belirtilen değerler üzerinden vermek ve
teminatın eksilmesi halinde, otuz gün içerisinde tamamlamak.
f) Tur programındaki yerlerde
yönetmelikte belirtilen kamu kurumu niteliğindeki meslek
kuruluşları tarafından hazırlanan tanıtıcı materyallerin
müşterilere sunulmasını, bu kuruluşların talebi halinde sağlamak.
Bakanlıkça gerekli görülen
hallerde bu maddenin (e) bendinde belirtilen teminatın alt ve
üst limitleri, geçmiş yıllar için 213 sayılı Vergi Usul
Kanununun mükerrer 298 inci maddesi uyarınca tespit ve ilan
edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanabilir.
Seyahat acentaları ve şubelerine,
teminatlara, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının
tanıtımlarına, personel, işyeri, turist taşıma araçları,
transfer elemanlarının nitelikleri ile (a) bendindeki
hususlara ilişkin usûl ve esaslar Bakanlıkça hazırlanacak yönetmelikle
belirlenir.-
MADDE 7 - 1618 sayılı Kanunun
(IV) numaralı bölüm başlığı -Sigorta- olarak, 12 nci
maddesi ise başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
-Zorunlu sigorta
MADDE 12 - Seyahat acentaları,
Türkiye-de satılan paket turlarda:
a) Düzenledikleri paket tur
kapsamında; müşteriye taahhüt ettikleri hizmetlerin acentanın
iflası da dahil olmak üzere herhangi bir nedenle verilmemesi
veya taahhüt edilen şekilde verilmemesinden kaynaklanabilecek
sorumluluklarını sigorta ettirmek zorundadır. Bu durumda
sigortacının sorumluluğu en az paket tur bedeli kadar olmalıdır.
Müşteri, sigorta kapsamındaki zararını doğrudan doğruya
sigorta şirketinden talep edebilir.
Seyahat acentaları ve sigorta
şirketleri, sigorta sözleşmelerini yaptıkları andan
itibaren beş iş günü içerisinde sözleşmenin bir örneğini
Bakanlığa göndermekle yükümlüdürler. Sözleşmenin süresinden
önce sona ermesi halinde, bu durum aynı süre içerisinde
seyahat acentaları ve sigorta şirketleri tarafından Bakanlığa
bildirilir.
İlgili branşta ruhsatı
bulunan sigorta şirketlerinin paket tur sigortası yapmaları
zorunludur. Hazine Müsteşarlığı gerekli durumlarda sigorta
primlerini belirlemeye yetkilidir.
b) Paket tur sözleşmesi düzenlenirken,
müşteriye;
1- Müşterinin kaza ve hastalık
halinde çıkış noktasına dönüş masraflarını,
2- Her türlü kazadan doğan
zararını ve tedavi masraflarını,
poliçe limiti kadar karşılayacak
şekilde sigorta ettirilebileceğini bildirmekle yükümlüdürler.-
MADDE 8 - 1618 sayılı Kanunun
27 nci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
-İdarî para cezaları ve
belge iptali
MADDE 27 - Bu Kanun ile ilgili
mevzuatta belirlenen esaslara uymayan seyahat acentalarına,
fiilleri başkaca bir suç oluştursa bile bu suça ilişkin
ilgili makamca verilecek cezadan ayrı olarak, Bakanlıkça aşağıda
belirtilen cezalar uygulanır.
a) İdarî para cezaları ve bu
cezaların uygulanacağı durumlar aşağıda belirtilmiştir:
1- Bu Kanunun 10 uncu
maddesinin (a) veya (f) bendinin ihlali halinde binbeşyüz Yeni
Türk Lirası.
2- Bu Kanunun 7, 17, 19 veya 21
inci maddelerinden birinin veya 10 uncu maddesinin (c), (ç)
veya (d) bentlerinden birinin ihlalinin tespiti halinde bin Yeni
Türk Lirası.
3- Bu Kanunda belirtilen veya
Bakanlıkça istenilen bilgi ve belgelerin süresi içerisinde
verilmemesi veya yanıltıcı bilgi veya belge verilmesi halinde
ikibin Yeni Türk Lirası.
4- Bu maddede belirtilen
fiiller dışında, bu Kanun ve ilgili mevzuat hükümlerine
uymayan seyahat acentaları durumu düzeltmeleri veya bir daha
mevzuata aykırı davranmamaları konusunda Bakanlıkça uyarılırlar.
Uyarıya rağmen otuz gün içerisinde gerekli düzeltmelerin
yapılmaması veya bir yıl içerisinde uyarmayı gerektiren aynı
veya başka fiil veya fiillerin tespiti halinde bin Yeni Türk
Lirası.
b) Seyahat acentası işletmesi
belgesi aşağıdaki hallerde iptal edilir:
1- Bu Kanunun 12 nci maddesi hükümleri
uyarınca zorunlu sigortanın yaptırılmaması.
2- Bir yıl içerisinde üç
kez idarî para cezası almayı gerektirir fiillerin tespiti.
3- Seyahat acentasının belge
almaya esas niteliklerini kaybettiğinin veya bu Kanunda yer
almayan faaliyetlerde bulunduğunun tespiti.
4- Bu Kanunun 10 uncu
maddesinin (b) veya (e) bendini ihlal eden bir fiilin tespiti.
Bu madde uyarınca işletme
belgesi iptal olunan seyahat acentalarının isimleri veya
iltibasa yol açacak bir isim hiçbir seyahat acentasına
yeniden verilemez. İşletme belgesi iptal olunan seyahat
acentaları ve bunların şubelerine ve bunların iptale neden
olan işlemi sırasındaki ortakları ile bunların eşleri ve
birinci dereceye kadar kan ve kayın hısımlarına beş yıl,
bu maddenin (b) bendinin (1) ve (4) numaralı alt bentlerinin
ihlali halinde ise on yıl süreyle yeniden belge verilmez.
Birlikçe geçici ve uzun süreli üyelikten çıkarma cezası
verilen seyahat acentalarının belgeleri, fiilleri bu maddenin
(b) bendi uyarınca bir cezayı gerektirmiyorsa, geçici men süresince
iptal edilir.
Bu maddede belirtilen idarî
para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere
o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298
inci maddesi uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme
oranında artırılarak uygulanır.-
MADDE 9 - 1618 sayılı Kanunun
30 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
-MADDE 30 - Bakanlıktan belge
almaksızın bu Kanun uyarınca seyahat acentalarının
yapabileceği faaliyetlerde bulunanlar hakkında, 29 uncu
maddede belirtilen idarî soruşturmadan ayrı olarak, üç
aydan altı aya kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezasına
hükmolunur.
Bakanlıktan belge almaksızın
rehberlik faaliyetinde bulunanlar hakkında, bin güne kadar adlî
para cezasına hükmolunur.
Seyahat acentaları ve anlaşmalı
rehberlerin müşterilerine verdikleri hizmetler sırasında, müşteri
ile yapılan sözleşmede açıkça taahhüt edilen ve verilen
hizmetle doğrudan ilgili olanlar hariç olmak üzere ve müşterinin
bilgisi dışında, müşterilerin yaptıkları alışveriş
veya müşterilerin sözleşmede belirtilenler dışında belli
bir işletmeye gönderilmeleri karşılığında herhangi bir
menfaat temin etmeleri halinde, seyahat acentalarının ve
rehberlerin belgeleri Bakanlıkça iptal edilir ve bunlar beş yıl
süreyle seyahat acentacılığı veya rehberlik yapamaz.-
MADDE 10 - 1618 sayılı
Kanunun 34 üncü maddesinin (A) bendinin (g) alt bendi aşağıdaki
şekilde değiştirilmiş, aynı bende aşağıdaki alt bentler
ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
-g) Gerekli olduğu takdirde taşınmaza
bağlı mülkiyet ve diğer sınırlı aynî hakların
edinilmesine ve satışına karar vermek. Ancak, taşınmazların
satışı için Genel Kurulun üçte iki çoğunluğunun olumlu
oyu gereklidir.-
-ğ) Üyelerini diğer meslek
kuruluşları ile kamu kurum ve kuruluşları nezdinde temsil
etmek, dava açmak, dernek, vakıf ve iktisadi işletmelerini
kurmak, Birliğin amacını gerçekleştirmek için şirket
kurulması veya kurulu olanlara ortak olunması konusunda karar
vermek.
h) Birlikçe onaylanacak
belgeler ve verilecek hizmetlerin ücretini tespit için Yönetim
Kuruluna yetki vermek.
ı) Genel Kurul yetkisi
dahilindeki konularda Yönetim Kuruluna yetki vermek.-
-Bu Kanunda hüküm bulunmayan
hallerde, Disiplin Kurulu ve disiplin cezaları ile Genel Kurul
toplantıları, seçimler ve yasaklara ilişkin olarak 5362 sayılı
Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun 24 üncü
maddesi ile aynı Kanunun üçüncü kısmının birinci bölümünün
esnaf ve sanatkâr odalarına ilişkin hükümleri uygulanır.-
MADDE 11 - 1618 sayılı
Kanunun 35 inci maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki
bentler ile maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
-ç) Birlikçe onaylanacak
belgeler ve verilecek hizmetlerin gelirleri,
d) Yayınlardan, sosyal, kültürel
ve eğitim faaliyetlerinden elde edilecek gelirler,
e) Fuar, sergi ve benzeri
organizasyonlardan elde edilecek gelirler,
f) Birliğin menkul ve
gayrimenkul sermaye iratları, iştirak ve şirket kârlarından
elde edilecek gelirler,
g) Diğer gelirler.-
-Birliğe kayıt ücreti
yirmibin Yeni Türk Lirası olup, nakden ve bir defada tahsil
edilir. Yıllık aidat, üye kayıt ücretinin yüzde beşidir.
Üye kayıt ücreti ve yıllık aidat her takvim yılı başından
geçerli olmak üzere o yıl için 213 sayılı Vergi Usul
Kanununun mükerrer 298 inci maddesi uyarınca tespit ve ilan
edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır. Yıl
içinde tahsil edilmeyen yıllık aidatlara genel kurul kararı
ile yönetim kuruluna verilecek yetkilendirme ile gecikme zammı
uygulanır.-
MADDE 12 - 1618 sayılı Kanuna
aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
-Seyahat acentaları
GEÇİCİ MADDE 3 - Gerçek kişilere
ait seyahat acentalarının işletme belgeleri bir defaya mahsus
olmak üzere, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten
itibaren iki yıl içerisinde tüzel kişiliğe devredilebilir.
Bu Kanunun yürürlüğe girdiği
tarihte kurulmuş bulunan seyahat acentaları, bu Kanunun 10
uncu maddesinin (e) bendinde belirtilen teminatı aynı maddenin
son fıkrası uyarınca hazırlanacak yönetmeliğin yayımından
itibaren iki yıl içerisinde Bakanlığa ibraz etmekle yükümlüdürler.
Bu teminat mektuplarının ibrazı halinde Bakanlıkta mevcut
teminat mektupları iade edilir. Bu yükümlülüğe uymayan
seyahat acentalarının belgeleri bu Kanunun 27 nci maddesinin
(b) bendinin (4) numaralı alt bendi uyarınca iptal edilir.-
MADDE 13 - 12/3/1982 tarihli ve
2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununun 3 üncü maddesinin (i)
bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki
(k) ve (l) bentleri eklenmiştir.
-i) Deniz turizmi araçları:
Gezi, spor, eğlence ve turizm amaçlı olarak, denize elverişlilik
belgesine sahip gerçek ve tüzel kişilere ait özel ve ticarî
yatları, kruvaziyer gemileri ve dalabilir deniz araçlarını,
1) Yat: Kamarası, tuvaleti,
lavabosu, mutfağı olan, ticarî olarak veya ticarî olmadan
gezi ve spor amacıyla kullanılan, yük, yolcu ve balıkçı
gemisi niteliğinde olmayan, taşıdığı yolcu sayısı
onikiyi geçmeyen veya kabotaj seferinde yüz mille sınırlı,
en yakın karadan yirmi milden fazla uzaklaşmamak şartıyla taşıdığı
yolcu sayısı otuzaltıyı geçmeyen ve tonilato belgesinde yat
olduğu belirtilen gemiyi,
2) Kruvaziyer gemi: Gezi, eğlence
ve spor amacı ile önceden belirlenmiş program ve rotada
seyreden, deniz turizmi ticaretinde kullanılmaya uygun, içerisinde
lüks kamaralar, yüzme havuzları bulunan, kıtalararası
seyahate elverişli, yüksek yolcu kapasitesine sahip ve denize
elverişli olan gemiyi,
3) Dalabilir deniz aracı: İnsan
taşıyan, fiziksel olarak su altında ve su üstünde seyir
esnasında bir desteğe bağlı olmadan hareket edebilen veya
her durumda su üstü desteği ile su altında çalışan deniz
aracını,
4) Günübirlik gezi teknesi:
Gezi, spor, eğlence ve turizm amacı ile limandan aldığı
yolcuyu aynı gün aynı limanda indiren Denize Elverişlilik
Belgesine sahip tekneleri,-
-k) Deniz turizmi tesisleri: Münhasıran
deniz turizmi araçlarına güvenli bağlama, karaya çekme, bakım,
onarım ve sosyal hizmetlerden birkaçını veya tamamını
sunan turizm tesislerini,
l) Sınıflandırma: Deniz
turizmi tesisleri dışındaki turizm işletme belgeli
tesislerin asgari nitelikler, kapasite, fizikî özellikler,
kullanılan malzeme standardı, işletme ve hizmet kalitesi ile
personelinin nitelikleri ve eğitim düzeyi gibi ölçütlerinin
sektör temsilcisinin de yer aldığı sınıflandırma
komisyonunca değerlendirilerek tür veya sınıfının Bakanlıkça
belirlenmesidir.-
MADDE 14 - 2634 sayılı
Kanunun 8 inci maddesinin (H) bendinin birinci fıkrasının
ikinci cümlesi -Bölgenin tamamının veya alt bölgenin tek
bir ana yatırımcıya tahsisi için yapılan başvuruların
tamamı Bakanlar Kurulu tarafından değerlendirilerek seçilen
yatırımcıya ön izin verilmesine ve ön izin koşullarına
karar verilir. İşlemler, ön izin koşullarına göre Bakanlıkça
yürütülür.- şeklinde değiştirilmiş ve bu bentten sonra
gelmek üzere aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.
-Kültür ve turizm koruma ve
gelişim bölgelerinde yeni işe başlayan ana yatırımcı, alt
yatırımcı ve yatırımcıların bu bölgelerde yapacakları
yatırımlara yatırım teşvik kararnamesi çerçevesinde hangi
teşviklerin verileceği ve verilecek teşviklerin hangi yatırımlara
ne şekilde ve ne ölçüde uygulanacağı hususlarında
Bakanlar Kurulu yetkilidir.
Kültür ve turizm koruma ve
gelişim bölgelerinde yatırım yapmak isteyen ana yatırımcı,
alt yatırımcı veya yatırımcılar, 2872 sayılı Çevre
Kanununun 10 uncu maddesi uyarınca yükümlülüklerini yerine
getirmekle mükelleftirler. Ancak, bu yatırımlar yer tetkiki
kararından muaftır. ÇED raporunun sunulması üzerine Çevre
ve Orman Bakanlığınca, yatırımın niteliğine bağlı
olarak, ÇED mevzuatında belirtilen kuruluşların
temsilcilerinden oluşan inceleme ve değerlendirme komisyonu
kurulur. Raporun Çevre ve Orman Bakanlığına intikali
tarihinden itibaren inceleme, değerlendirme ve nihai karar
verme süreci en geç iki aydır. Bu süreye, ana yatırımcı,
alt yatırımcı veya yatırımcının raporu düzeltmesi için
tanınan süre dahil değildir. Ana yatırımcı, alt yatırımcı
veya yatırımcı, düzeltilmek üzere kendisine geri verilen
raporunu onbeş gün içinde düzeltmek zorundadır.
Kültür ve turizm koruma ve
gelişim bölgelerinde; ÇED olumlu kararı veya ÇED gerekli değildir
kararı verilen yatırımlar hakkında, yukarıda sayılan işlemlerin
tamamlanmasının ardından, yatırımın gerçekleşmesi için
alınması gereken tüm izin, onay ve ruhsatlar, ilgili
kurumlarca başkaca hiçbir işleme gerek kalmaksızın on beş
gün içinde verilir. İrtifak hakkı dahil diğer bütün işlemler
ise en geç üç ay içerisinde tamamlanır. Yatırımın
tamamlanıp tesisin işletmeye geçebilmesi için alınması
gereken izin ve ruhsatlar da ilgili kurumlarca onbeş gün içinde
verilir.-
MADDE 15 - 2634 sayılı
Kanunun Dördüncü Bölüm başlığı -Deniz Turizmi- olarak,
26 ncı maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
-Deniz turizmi tesisleri yatırım
ve işletmeciliği:
MADDE 26 - Gerçek ve tüzel kişiler,
Denizcilik Müsteşarlığından işletme izni ve Bakanlıktan
belge almak koşulu ile deniz turizmi tesisleri yatırım ve işletmeciliği
yapabilirler.-
MADDE 16 - 2634 sayılı
Kanunun 27 nci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
-Deniz turizmi araçları yatırım
ve işletmeciliği:
MADDE 27 - Gerçek ve tüzel kişiler,
Bakanlıktan belge alarak deniz turizmi araçları yatırım ve
işletmeciliği yapabilirler.
Bakanlıktan belgeli deniz
turizmi araçları bu Kanunda belirtilen amaçlar dışında
faaliyette bulunamazlar.
Türk Bayrağı çekemeyen
deniz turizmi araçlarına, 6762 sayılı Türk Ticaret
Kanununun 823 üncü maddesine bağlı kalmaksızın, Türk
Bayrağı çekilmesine izin vermeye Bakanlık yetkilidir.
Yabancı bayraklı deniz
turizmi araçlarının Türk karasuları ve limanları arasında
turizm amacıyla kullanılmasına ilişkin esaslar yönetmelikle
belirlenir.-
MADDE 17 - 2634 sayılı
Kanunun 28 inci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
-Türk karasuları ve limanları
arasında seyir esasları:
MADDE 28 - Özel veya ticarî Türk
ve yabancı bayraklı deniz turizmi araçlarının Türkiye-ye
giriş ve çıkış işlemleri deniz hudut kapılarında yapılır.
Deniz turizmi araçları için yapılan bu işlemler sonradan uğrayacakları
Türk limanları ve kışlama yaptıkları alanlarda da geçerlidir.
Deniz turizmi araçlarına Türk
limanlarında yapılan sıhhî muamele yabancı bir limana uğramadıkları
ve Türkiye-de kaldıkları sürece geçerlidir ve bunlara vize
uygulanmaz. Ancak ölüm ve bulaşıcı hastalık halinin, en
yakın liman başkanlığına veya en yakın mülki idare amirliğine
bildirilmesi zorunludur.
Türkiye-ye giriş işlemini
tamamlamış Türk ve yabancı bayraklı deniz turizmi araçları;
Türk karasuları ve limanları arasında serbestçe dolaşabilirler.
Yabancı bayraklı veya yabancıların kullandıkları deniz
turizmi araçları, Bakanlar Kurulunca, Genelkurmay Başkanlığı
ve Bakanlığın uygun görüşü alınarak tespit ve ilan
edilen seyir haritalarına işlenmiş yasak bölgeler dışında
kalan kıyı ve koylara gezi amacıyla yanaşabilir ve
demirleyebilirler.
Türk ve yabancı bayraklı
deniz turizmi araçlarının Türkiye-ye giriş ve çıkış işlemleri
ile Türk limanları arasında yapacakları seferler ve kışlama
işlemleri ilgili idarelerince düzenlenecek belge üzerinde yapılır.
Ancak Türk bayraklı özel deniz turizmi araçları; Türk
limanları arasında yapacakları seferlerde bu belgeyi
kullanmak zorunda değildir.
Kruvaziyer gemilerde casino
varsa Türk karasularında seyir esnasında kapalı tutulmasına
ilişkin gerekli tedbirler ilgili idarelerce alınır.-
MADDE 18 - 2634 sayılı
Kanunun 29 uncu maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
-Deniz turizmi araçlarının Türkiye’de
kalış süresi ve kabotaj hakları:
MADDE 29 - Yabancı bayraklı
deniz turizmi araçları, gezi, bakım, onarım, kızaklama veya
kışlamak amacıyla Türkiye-de beş yıla kadar kalabilirler.
Bu süre yönetmelikte belirtilen esaslara göre Bakanlıkça beş
yıl daha uzatılabilir.
Türk ve yabancı bayraklı
yatlar, gezi, spor ve eğlence amacıyla kullanılmak üzere Türk
ve yabancı uyruklu kişilere kiraya verilebilir. Bu şekilde
kiralanan yatların kiracıları tarafından ticarî amaçla
kullanımı yasaktır.
Türk ve yabancı bayraklı
deniz turizmi araçlarının gezi, spor ve eğlence amacıyla
kullanılması yolcu taşımacılığı sayılmaz.-
MADDE 19 - 2634 sayılı
Kanunun 33 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
-MADDE 33 - Belge sahibine,
ilgili diğer Kanun hükümleri saklı kalmak kaydıyla aşağıda
belirtilen durumlarda ve miktarlarda idarî para cezası uygulanır:
a) Uyarma cezasına rağmen,
otuz gün içinde gerekli düzeltmenin yapılmaması veya bir yıl
içinde yeni uyarma cezasını gerektiren fiil veya fiillerin
tespiti ile bu Kanunda belirtilen veya Bakanlıkça istenilen
bilgi veya belgelerin süresi içerisinde verilmemesi veya yanıltıcı
bilgi veya belge verilmesi hallerinde üçbin Yeni Türk Lirası
idarî para cezası.
b) Bakanlığa bilgi
verilmeksizin, işletmenin bir yıl içinde otuz günden fazla süreyle
aralıksız olarak belgelendirme için zorunlu bir kısmının
veya tamamının kapalı tutulması halinde üçbin Yeni Türk
Lirası idarî para cezası.
c) Yazı, reklam, afiş, broşür
ve benzeri araçlarla Bakanlığın veya müşterilerin yanıltılması
veya yanıltıcı unvan kullanılması veya müşteriye taahhüt
edilen hizmetin verilmemesi veya eksik verilmesi veya bu
hizmetin en az eşdeğer nitelikleri haiz bir işletmede
verilmesinin sağlanmaması hallerinde beşbin Yeni Türk Lirası
idarî para cezası.
d) Müşterinin can veya mal güvenliğinin
sağlanmasında işletme sahibi veya sorumlusu veya personelin
katkısı, kusuru veya ihmaliyle işletmede suç işlendiğinin
tespiti halinde beşbin Yeni Türk Lirası idarî para cezası.
e) İzinsiz olarak yatırım
veya işletmenin tümünün veya belgelendirme için zorunlu bir
kısmının devredilmesi, kiraya verilmesi, ortaklık statüsünün,
unvanının veya türünün değiştirilmesi hallerinde üçbin
Yeni Türk Lirası idarî para cezası.
f) Onaylı fiyat tarifelerinin
üzerinde fiyat uygulanması halinde fazladan alınan ücretin
yirmi katı idarî para cezası.
(f) bendi hariç bu maddede
belirtilen idarî para cezaları her takvim yılı başından geçerli
olmak üzere o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer
298 inci maddesi uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme
oranında artırılarak uygulanır.-
MADDE 20 - 2634 sayılı
Kanunun 34 üncü maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir.
-Belge iptali:
MADDE 34 - Turizm yatırımı
veya turizm işletmesi belgesi;
a) Bir yıl içerisinde üçüncü
kez idarî para cezasını gerektiren bir fiilin tespiti,
b) Yatırım belgesi süresi
sona ermesine rağmen yatırımın tamamlanmaması veya turizm işletmesi
belgesi alınamaması,
c) Tesisin
belgelendirilebilecek işletme türleri dışında faaliyet göstermesi
veya turizm işletmesi faaliyetine son verilmesi,
ç) Tesisin belgeli olarak
faaliyet göstermesinin ülke turizmi açısından sakınca
yaratması,
d) Tesisin belgelendirilmesi için
gerekli olan ilgili kurumdan alınan işletme iznine esas
belgenin geçerliliğini yitirmiş olması,
e) Tesisin yatırım veya işletme
döneminde belgelendirilmesine esas niteliklerini önemli ölçüde
kaybetmiş olması,
hallerinde Bakanlıkça iptal
edilir.-
MADDE 21 - 2634 sayılı
Kanunun 37 nci maddesinin (A) bendinin (4) numaralı alt bendi aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir.
-(4) Deniz turizmi tesisleri ve
deniz turizmi araçları yatırım ve işletmeciliği ile bu
Kanunun 28 ve 29 uncu maddelerinin uygulanmasına ilişkin
Denizcilik Müsteşarlığının görüşü alınarak tespit
edilecek hususlar.-
MADDE 22 - 21/7/1983 tarihli ve
2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma
Kanununun 12 nci maddesinin sekizinci fıkrasından sonra gelmek
üzere aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.
-Yukarıdaki hükümlere göre,
taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı payı
olarak tahsil olunan miktarlar tahsil edildiği ayı takip eden
ayın onuncu günü akşamına kadar il özel idarelerine bir
bildirim ile beyan edilerek aynı süre içinde ödenir. Tahsil
ettikleri katkı payını yukarıda belirtilen süre içinde il
özel idarelerine yatırmayan belediyelerden, bu katkı payları
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun
hükümlerine göre gecikme zammı tatbik edilerek tahsil
edilir.
Belediye başkanları,
belediyelerin tahsil ettikleri paylardan il özel idarelerine ödemeleri
gereken taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı
paylarının, zamanında ve tam olarak ödenmesini sağlamakla yükümlüdür.
Ödenmeyen paylar, ilgili il özel idaresinin talebi üzerine
ilgili belediyenin İller Bankasından aldığı genel bütçe
vergi gelirleri payından kesilerek talep eden özel idareye gönderilir.-
MADDE 23 - 16/4/2003 tarihli ve
4848 sayılı Kültür ve Turizm Bakanlığı Teşkilât ve Görevleri
Hakkında Kanunun 2 nci maddesinin (b) bendine -yapmak-
ibaresinden sonra gelmek üzere -; yerel yönetimler, kamu kurum
ve kuruluşları tarafından kurulan veya kamupersonelini
desteklemek için kurulan dernekler ve aynı amaçlarla Türk
Medeni Kanununa göre kurulan vakıflar dışındaki asıl amacı
kültür, sanat, turizm ve tanıtım faaliyeti olan dernek ve
vakıflar ile özel tiyatrolar tarafından gerçekleştirilecek
projelere nakdi yardımda bulunmak,- ibaresi eklenmiştir.
MADDE 24 - 4848 sayılı Kanuna
aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
-GEÇİCİ MADDE 7 - Ekli
listede yer alan kadrolar ihdas edilerek 190 sayılı Kanun Hükmünde
Kararnamenin eki (I) sayılı cetvelin Kültür ve Turizm Bakanlığına
ait bölümüne eklenmiştir.
4848 sayılı Kültür ve
Turizm Bakanlığı Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanunun
geçici 2 nci maddesi uyarınca kadrosu iptal edilenlerden anılan
Kanun uyarınca Bakanlık Müşavirliği kadrolarına bu Kanunun
yayımı tarihinden önce atanmış olanlar, bu madde ile ihdas
edilmiş kadrolara herhangi bir işleme gerek kalmaksızın
atanmış sayılır. Bunlar dışında söz konusu kadrolara
atama yapılamaz. Bu kadroların herhangi bir sebeple boşalması
halinde kadrolar hiçbir işleme gerek kalmaksızın iptal
edilmiş sayılır.-
MADDE 25 - 14/7/2004 tarihli ve
5224 sayılı Sinema Filmlerinin Değerlendirilmesi ve Sınıflandırılması
ile Desteklenmesi Hakkında Kanunun 8 inci maddesinin altıncı
fıkrasının birinci cümlesinden sonra gelmek üzere -Yapımın
gösterime girdiği yılı takip eden takvim yılı sonu itibarıyla,
yapımdan elde edilen toplam hasılattan, bu yapım için yapılan
giderler düşüldükten sonra kalan net tutardan, toplam proje
giderlerine yapılan destek oranında ve bu desteği geçmeyecek
miktarda geri ödeme yapılır. Yapımın gösterime girmemesi
veya tarihinin tespit edilememesi halinde, en geç desteğin yapıldığı
yılı takip eden takvim yılı sonu itibarıyla gösterime
girmiş sayılır.- cümleleri eklenmiş, aynı fıkranın
üçüncü cümlesinde yer alan -yönetmeni üç yıl süreyle,
yapımcısı ise bir daha,- ibaresi -yapımcısı üç yıl süreyle-
olarak değiştirilmiş ve sekizinci fıkrasının birinci cümlesinde
yer alan -yapım ve yapım sonrası destekler için toplam
giderlerinin yüzde 30-unu, proje destekleri için-
ibaresi madde metninden çıkartılmıştır.
MADDE 26 - 5224 sayılı
Kanunun 11 inci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
Kültür ve Turizm Bakanlığı,
film yapım destekleri için yılı ödeneğinin yüzde
50-sini geçmemek ve Maliye Bakanlığının uygun görüşünü
almak kaydıyla gelecek yıllara sari taahhüt ve sözleşmeler
yapmaya yetkilidir.
MADDE 27 - 26/5/2005 tarihli ve
5355 sayılı Mahallî İdare Birlikleri Kanununa aşağıdaki
ek madde eklenmiştir.
-Turizm altyapı hizmet
birlikleri
EK MADDE 1 - Kültür ve
turizmi koruma ve gelişim bölgeleri ile turizm merkezlerinde,
alanın bütüncül bir anlayışla korunması, geliştirilmesi,
tanıtımı, kültür ve turizme ilişkin sosyal ve teknik
altyapının gerçekleştirilmesi ve işletilmesini sağlamak
amacıyla alandaki bütün mahalli idarelerin katılımı ile
bir mahalli idare birliği kurulur. Bu amaçla kurulan mahalli
idare birliklerinin meclis üyelerinin üçte biri, alandaki Kültür
ve Turizm Bakanlığından turizm belgeli konaklama tesislerinin
ve deniz turizmi tesislerinin temsilcilerinin kendi aralarından,
birlik tüzüğünde belirlenen sayıda ve gizli oyla belediye
meclis üyeliğine seçilme şartlarını taşımak kaydıyla seçecekleri
üyelerden oluşur. Seçim, birlik merkezinin bulunduğu yer il
özel idaresi encümenlerinin gözetiminde yapılır.
Birliğin görev ve yetki alanında
bulunan konaklama tesisleri, üye mahalli idarelerin ödediği
aidatın üçte birinden az olmamak üzere konaklama
tesislerinin yatak sayıları, deniz turizmi tesislerinin ise bağlama
kapasiteleri dikkate alınarak birlik meclisince belirlenecek
miktarda üyelik aidatı öder. Üye olmayan diğer turizm
tesisleri ve hizmetten yararlananlar, birlik meclisince
belirlenecek miktarda katılım payı veya ücreti öder.-
MADDE 28 - 5355 sayılı Kanuna
aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
-Turizm altyapı hizmet
birliklerinin kuruluşu
GEÇİCİ MADDE 3 - Bu Kanunun
ek 1 inci maddesinde belirtilen turizm altyapı hizmet
birliklerinin kurulma işlemleri bölge veya merkezde yetkili
valiler tarafından bu Kanunun yürürlüğe girmesinden
itibaren bir yıl içinde tamamlanır. Bölge veya merkezin
birden fazla il sınırını kapsaması halinde, bu konuda İçişleri
Bakanlığınca görevlendirilecek valilik, kuruluş işlemlerini
yürütür.
Bu Kanunun yayımı tarihinden
önce kurulmuş turizm altyapı hizmet birlikleri, tüzüklerini
en geç bir yıl içerisinde Kanuna uygun hale getirirler.-
Yürürlükten kaldırılan ve
değiştirilen hükümler
MADDE 29 - 14/9/1972 tarihli ve
1618 sayılı Seyahat Acentaları ve Seyahat Acentaları Birliği
Kanununun 2, 9, 11, 13, 14, 15, 16, 18, 22, 23, 25, 28 ve 31
inci maddeleri ile 3 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 6
ncı maddesinin son fıkrası ve 29 uncu maddesinin son cümlesi
yürürlükten kaldırılmıştır.
1618 sayılı Kanunun 3, 20 ve
34 üncü maddelerinde yer alan -Turizm ve Tanıtma Bakanlığınca-
ibareleri -Bakanlıkça-; 6, 17 ve 19 uncu maddelerinde yer alan
-Turizm ve Tanıtma Bakanlığına- ibareleri -Bakanlığa-; 24
üncü maddesinde yer alan -Turizm ve Tanıtma Bakanlığı-
ibaresi -Bakanlık-; 26 ncı maddesinde yer alan -Turizm ve Tanıtma
Bakanlığında- ibaresi -Bakanlıkta- ve 32 nci maddesinin
ikinci fıkrasında yer alan -Ankara- ibaresi -İstanbul- olarak
değiştirilmiştir.
Yürürlük
MADDE 30 - Bu Kanunun;
a) 7 nci maddesi yayımı
tarihinden üç ay sonra,
b) Diğer maddeleri yayımı
tarihinde,
yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 31 - Bu Kanun hükümlerini
Bakanlar Kurulu yürütür.
12/1/2007
LİSTE
KURUMU : KÜLTÜR VE TURİZM
BAKANLIĞI
TEŞKİLÂTI: MERKEZ
|